Νέα ανασκόπηση περισσότερων από 350 μελετών εξετάζει πώς ο περιορισμός της πρωτεΐνης μπορεί να επηρεάσει τη γήρανση και τον μεταβολισμό.
Η πρωτεΐνη θεωρείται εδώ και χρόνια βασικό συστατικό μιας ισορροπημένης διατροφής, ιδιαίτερα για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας και την υποστήριξη της άσκησης. Νέα έρευνα, ωστόσο, δείχνει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η μικρότερη πρόσληψη πρωτεΐνης μπορεί να συνδέεται με μηχανισμούς που σχετίζονται με την πιο υγιή γήρανση και τη μακροζωία.
Τα ευρήματα δεν σημαίνουν ότι όλοι θα πρέπει να περιορίσουν την πρωτεΐνη που καταναλώνουν, καθώς οι ανάγκες διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με την ηλικία, τη σωματική δραστηριότητα και τη συνολική υγεία.
Η νέα ανασκόπηση, που δημοσιεύθηκε στις 31 Ιουλίου στο Cell Press Blue, εξέτασε περισσότερες από 350 εργαστηριακές και ζωικές μελέτες. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο μέτριος περιορισμός της πρωτεΐνης, αλλά και ο περιορισμός συγκεκριμένων αμινοξέων, όπως η μεθειονίνη, η ισολευκίνη και η βαλίνη, μπορεί να επηρεάσει τον μεταβολισμό, να μειώσει τη φλεγμονή και να περιορίσει την κυτταρική βλάβη.
«Είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι υπάρχουν οφέλη από την πρωτεΐνη στην ανάπτυξη των μυών και στην ανταπόκριση στην άσκηση των δραστήριων ατόμων», δήλωσε ο Dudley Lamming, PhD, ένας από τους συγγραφείς της ανασκόπησης. Ωστόσο, όπως σημείωσε, πολλοί άνθρωποι που κάνουν καθιστική ζωή ενδέχεται να καταναλώνουν περισσότερη πρωτεΐνη από όση πραγματικά χρειάζονται.
Δείτε επίσης: Μακροζωία: 5 δίαιτες για να ζήσουμε περισσότερο και καλύτερα – Η μία σχεδιάστηκε για την υπέρταση
Τι σχέση έχει η πρωτεΐνη με τη μακροζωία; Σε πειράματα που πραγματοποιήθηκαν σε τρωκτικά, ο περιορισμός της συνολικής πρωτεΐνης ή συγκεκριμένων αμινοξέων συνδέθηκε σε ορισμένες περιπτώσεις με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Σε μία από τις μελέτες, για παράδειγμα, ο περιορισμός της βαλίνης αύξησε τη διάρκεια ζωής αρσενικών ποντικιών μέσης ηλικίας κατά 23%. Σε άλλες έρευνες σε ποντίκια, ο περιορισμός πρωτεΐνης συνδέθηκε με αυξημένα επίπεδα της ορμόνης FGF21, η οποία φαίνεται να επηρεάζει τον μεταβολισμό και τη φλεγμονή. Τα υψηλότερα επίπεδα FGF21 έχουν συσχετιστεί σε ζωικά μοντέλα με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.
Ωστόσο, εδώ βρίσκεται και ο σημαντικότερος περιορισμός της έρευνας: τα ευρήματα στα ζώα δεν σημαίνει ότι ισχύουν αυτομάτως και στους ανθρώπους. Μικρές και βραχυπρόθεσμες κλινικές μελέτες σε ανθρώπους έχουν συνδέσει τον περιορισμό της πρωτεΐνης με βελτιώσεις στο σάκχαρο του αίματος και μείωση της λιπώδους μάζας, όμως μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν άμεσες αποδείξεις ότι η κατανάλωση λιγότερης πρωτεΐνης παρατείνει τη διάρκεια ζωής στους ανθρώπους.
Πώς μπορεί να επηρεάζεται η γήρανση; Οι ερευνητές εξέτασαν και τους βιολογικούς μηχανισμούς που ενδέχεται να εξηγούν τα ευρήματα. Ο περιορισμός ορισμένων αμινοξέων φαίνεται να επηρεάζει μονοπάτια που σχετίζονται με την ανάπτυξη και τον μεταβολισμό. Όταν αυτά παραμένουν υπερβολικά ενεργά, μπορεί να συνδέονται με φλεγμονή, αύξηση του σωματικού βάρους και άλλες διαδικασίες που σχετίζονται με τη γήρανση.
Παράλληλα, ο περιορισμός πρωτεΐνης έχει συνδεθεί σε ζωικές μελέτες με αλλαγές στις οδούς σηματοδότησης των θρεπτικών συστατικών, όπως οι mTORC2 και GCN2, οι οποίες μπορεί να ενισχύουν την αυτοφαγία. Πρόκειται για μια φυσιολογική διαδικασία κατά την οποία ο οργανισμός απομακρύνει κατεστραμμένα κυτταρικά συστατικά.
Επιπλέον, ο περιορισμός πρωτεΐνης φαίνεται να επηρεάζει τη λειτουργία των μιτοχονδρίων, να μειώνει το οξειδωτικό στρες και να υποστηρίζει την παραγωγή ενέργειας.
Δείτε επίσης: Διατροφολόγοι: Γιατί να πείτε όχι στις δίαιτες του ίντερνετ – «Η διαιτολογία δεν είναι lifestyle»
Δεν χρειάζονται όλοι λιγότερη πρωτεΐνη Παρά τα ενδιαφέροντα ευρήματα, η μείωση της πρωτεΐνης δεν αποτελεί γενική διατροφική σύσταση. Για ορισμένες ομάδες, μάλιστα, η επαρκής ή και αυξημένη πρόσληψη πρωτεΐνης είναι ιδιαίτερα σημαντική. Οι ηλικιωμένοι χρειάζονται συνήθως περίπου 1-1,2 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα, ενώ σε άτομα με σαρκοπενία ή ορισμένες χρόνιες παθήσεις οι ανάγκες μπορεί να φτάσουν τα 1,5-2 γραμμάρια ανά κιλό, ανάλογα με την περίπτωση.
Αυξημένες ανάγκες μπορεί επίσης να έχουν οι έγκυες, τα παιδιά και οι έφηβοι, οι αθλητές και όσοι αναρρώνουν από ασθένεια ή τραυματισμό. Για τον λόγο αυτό, το βασικό μήνυμα της έρευνας δεν είναι ότι «λιγότερη πρωτεΐνη σημαίνει περισσότερα χρόνια ζωής», αλλά ότι η σχέση μεταξύ πρωτεΐνης, μεταβολισμού και γήρανσης είναι πιο σύνθετη απ’ όσο πιστεύαμε. Χρειάζονται μεγαλύτερες και μακροχρόνιες μελέτες σε ανθρώπους προτού μπορέσουμε να γνωρίζουμε αν και κατά πόσο ο περιορισμός της πρωτεΐνης μπορεί πράγματι να συμβάλει στη μακροζωία.
Δείτε επίσης: Χρόνια φλεγμονή: Τι να τρώμε για να τη μειώσουμε και ποιες τροφές να αποφεύγουμε
Φωτογραφία Stock
Πηγή: www.iatropedia.gr
