Ο μεταστατικός ορμονοευαίσθητος καρκίνος του προστάτη (metastatic castration-sensitive prostate cancer, mCSPC) αποτελεί ένα ετερογενές νόσημα, με σημαντικές διαφορές ως προς τη βιολογική συμπεριφορά, την ανταπόκριση στη θεραπεία και τη μακροχρόνια πρόγνωση.
Τα τελευταία χρόνια, η εντατικοποίηση της θεραπείας με την προσθήκη νεότερων αντιανδρογόνων (androgen receptor pathway inhibitors, ARPIs) και, σε επιλεγμένους ασθενείς, χημειοθεραπείας στη θεραπεία στέρησης ανδρογόνων (androgen deprivation therapy, ADT) έχει μεταβάλει ουσιαστικά τη φυσική ιστορία της νόσου και έχει βελτιώσει σημαντικά την επιβίωση. Παράλληλα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναγνώριση πρώιμων και εύκολα μετρήσιμων βιοδεικτών, οι οποίοι μπορούν να αποτυπώσουν το βάθος της θεραπευτικής ανταπόκρισης και, ενδεχομένως, να καθοδηγήσουν μελλοντικά την εξατομίκευση της θεραπείας. Στο πλαίσιο αυτό, το ειδικό προστατικό αντιγόνο (PSA), πέρα από τον καθιερωμένο ρόλο του στην παρακολούθηση της νόσου, αναδεικνύεται σε σημαντικό δυναμικό προγνωστικό δείκτη.
Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι νέα μεγάλη μελέτη με δεδομένα πραγματικού κόσμου, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό CANCER, υποδεικνύει ότι η επίτευξη PSA
