Η φροντίδα ενός ατόμου με διατροφική διαταραχή, όπως η νευρική ανορεξία, δεν επηρεάζει μόνο τον ίδιο, αλλά και τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα του.

Νέα ελληνική μελέτη δείχνει ότι οι φροντιστές ασθενών με νευρική ανορεξία εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα συναισθηματικής εμπλοκής σε σύγκριση με όσους φροντίζουν άτομα με νευρική βουλιμία. Σημαντική είναι η συναισθηματική επιβάρυνση της μητέρας, με την μελέτη να επικεντρώνεται στις μεσογειακές οικογένειες.

Η Δρ. Μαρία Τσάκα, ιδρύτρια του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών και η Ελένη Διέτη, παρουσίασαν την εργασία τους με τίτλο «Οι πολιτισμικές διαστάσεις στη φροντίδα ατόμων με διατροφικές διαταραχές: Συναισθηματική υπερεμπλοκή και χαρακτηριστικά ασθενών και φροντιστών στην Ελλάδα», στο διεθνές συνέδριο ICED (International Congress for Eating Disorders) 2026, που πραγματοποιήθηκε στη Χάγη.

Οι ερευνήτριες διερεύνησαν τη σχέση ανάμεσα στα χαρακτηριστικά των ασθενών – όπως η διάγνωση, ο ΔΜΣ, η διάρκεια της νόσου και ο αυτοτραυματισμός – και στα χαρακτηριστικά των φροντιστών, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών που βίωσαν στη ζωή τους λόγω της φροντίδας. Στη μελέτη συμμετείχαν 68 κύριοι φροντιστές ατόμων με διατροφικές διαταραχές, εκ των οποίων το 91% ήταν μητέρες.

Στόχος της έρευνας ήταν να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση της δυναμικής της φροντίδας στις διατροφικές διαταραχές και να υποστηρίξει τον σχεδιασμό παρεμβάσεων που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες των οικογενειών.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, η συναισθηματική εμπλοκή ήταν εντονότερη όταν ο ασθενής είχε χαμηλότερο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), μικρότερη διάρκεια ασθένειας και ιστορικό αυτοτραυματισμού. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα χαρακτηριστικά αυτά ενδέχεται να ενισχύουν το αίσθημα επαγρύπνησης και ευθύνης των φροντιστών, καθώς συνδέονται με πιο οξείες ή σοβαρές μορφές της νόσου.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον εύρημα ήταν ότι οι φροντιστές με υψηλότερα επίπεδα συναισθηματικής εμπλοκής ανέφεραν λιγότερες αλλαγές στη ζωή τους εξαιτίας της φροντίδας. Όπως σημειώνουν οι ερευνητές, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι φροντιστές παραμένουν τόσο προσηλωμένοι στις ανάγκες του ασθενούς με νευρική ανορεξία, ώστε να υποβαθμίζουν τον αντίκτυπο που έχει η φροντίδα στη δική τους καθημερινότητα.

Διαβάστε επίσης: Διατροφικές διαταραχές: Πώς συνδέονται με την παιδική ηλικία, ποιος ο ρόλος της οικογένειας

Η μελέτη υπογραμμίζει επίσης τη σημασία του πολιτισμικού πλαισίου. Στις μεσογειακές κοινωνίες, όπου οι οικογενειακοί δεσμοί είναι ιδιαίτερα ισχυροί, η αυξημένη συναισθηματική εμπλοκή δεν συνδέεται απαραίτητα με δυσλειτουργικές συμπεριφορές. Αντίθετα, μπορεί να αντανακλά αξίες όπως η εγγύτητα, η αλληλεγγύη και η αίσθηση οικογενειακής ευθύνης.

Φωτογραφία iStock

Πηγή: www.iatropedia.gr