Το έντερο και οι μύες μπορεί να έχουν πολύ στενότερη σχέση απ’ όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Οι επιστήμονες διερευνούν όλο και περισσότερο τον λεγόμενο «άξονα εντέρου-μυών» (gut-muscle axis), ένα αμφίδρομο δίκτυο επικοινωνίας που φαίνεται να συνδέει το μικροβίωμα του εντέρου με τη λειτουργία και τον μεταβολισμό των μυών.

Ο Δρ Dominic Farsi, επιστήμονας Διατροφής και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Teagasc Food Research Centre της Ιρλανδίας, μαζί με συναδέλφους του εξέτασε σε πρόσφατη ανασκόπηση όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα γι’ αυτή τη σχέση, αλλά και κατά πόσο τρόφιμα πλούσια σε πρωτεΐνη που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως το κεφίρ, το γιαούρτι, το cottage cheese και το τέμπε – ένα τρόφιμο από ζυμωμένους σπόρους σόγιας – θα μπορούσαν να ωφελούν ταυτόχρονα το έντερο και τους μύες.

Πώς το έντερο μπορεί να επηρεάζει τους μύες

Όπως εξηγεί ο ερευνητής με άρθρο του στο The Conversation, το εντερικό μικροβίωμα παράγει μόρια που μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός αξιοποιεί τα θρεπτικά συστατικά, ρυθμίζει το σάκχαρο στο αίμα και ελέγχει τη φλεγμονή.

Παράλληλα, ένας υγιής εντερικός φραγμός εμποδίζει δυνητικά επιβλαβείς ουσίες να περάσουν στην κυκλοφορία. Μεταβολές τόσο στο μικροβίωμα όσο και στον εντερικό φραγμό μπορούν να επηρεάσουν τη φλεγμονή, η οποία με τη σειρά της ενδέχεται να επηρεάζει τη μυϊκή και γενικότερα τη μεταβολική υγεία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο το έντερο επηρεάζει την πέψη και την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Σύμφωνα με τον Dominic Farsi, αυτό μπορεί να μεταβάλλει τη διαθεσιμότητα των αμινοξέων, των δομικών συστατικών των πρωτεϊνών που χρειάζονται οι μύες για να αναπτυχθούν και να λειτουργήσουν.

Η επικοινωνία, όμως, φαίνεται ότι είναι αμφίδρομη. Και οι ίδιοι οι μύες παράγουν μόρια σηματοδότησης και μεταβολικά υποπροϊόντα που μπορούν να επηρεάσουν άλλους ιστούς, μεταξύ των οποίων και το έντερο.

Γιατί ενδιαφέρουν τα ζυμωμένα τρόφιμα

Η διαδικασία της ζύμωσης μπορεί να αλλάξει τη σύσταση ενός τροφίμου. Οι μικροοργανισμοί διασπούν πρωτεΐνες και άλλα συστατικά, γεγονός που ενδέχεται να κάνει την πρωτεΐνη ευκολότερα πεπτή και τα αμινοξέα περισσότερο διαθέσιμα στον οργανισμό.

Παράλληλα, κατά τη ζύμωση παράγονται βιοδραστικές ενώσεις, ορισμένες από τις οποίες μπορεί να έχουν αντιοξειδωτικές ή αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ανάλογα με το τρόφιμο και τον τρόπο παρασκευής του, μπορεί επίσης να περιέχονται ζωντανοί μικροοργανισμοί ή συστατικά τους, τα οποία αλληλεπιδρούν με το μικροβίωμα και το ανοσοποιητικό σύστημα.

Θα μπορούσαν, λοιπόν, το γιαούρτι ή το κεφίρ να κάνουν περισσότερα για τους μύες από το να τους προσφέρουν απλώς πρωτεΐνη;

Τι δεν γνωρίζουμε ακόμη

Εδώ ο Dominic Farsi είναι επιφυλακτικός. Η ανασκόπηση εντόπισε στοιχεία ότι ορισμένα ζυμωμένα τρόφιμα πλούσια σε πρωτεΐνη μπορούν να επηρεάσουν παραμέτρους της υγείας του εντέρου, του μεταβολισμού και της φλεγμονής. Δεν υπάρχουν όμως ακόμη επαρκή δεδομένα που να αποδεικνύουν ότι αυτές οι αλλαγές οδηγούν σε αύξηση της μυϊκής μάζας ή της δύναμης.

Ελάχιστες μελέτες έχουν εξετάσει άμεσα την επίδραση αυτών των τροφίμων στη σύνθεση μυϊκής πρωτεΐνης, δηλαδή στη διαδικασία με την οποία ο οργανισμός δημιουργεί νέο μυϊκό ιστό. Συνεπώς, όπως επισημαίνει ο ερευνητής, δεν μπορούμε ακόμη να υποστηρίξουμε ότι τα ζυμωμένα τρόφιμα ενισχύουν τη μυϊκή ανάπτυξη μέσω του άξονα εντέρου-μυών.

Αυτό που μπορούν να προσφέρουν είναι ένας ενδιαφέρων συνδυασμός πρωτεΐνης, θρεπτικών συστατικών και μικροοργανισμών. Για να διαπιστωθεί όμως εάν η ίδια η ζύμωση προσφέρει πρόσθετο όφελος στους μύες, πέρα από εκείνο που θα έδινε αντίστοιχη ποσότητα πρωτεΐνης από ένα μη ζυμωμένο τρόφιμο, χρειάζονται μελέτες που θα εξετάζουν ταυτόχρονα τις αλλαγές στο έντερο και στη μυϊκή λειτουργία.

Πηγή: www.ygeiamou.gr