Νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Ferrara στην Ιταλία φέρνει στο προσκήνιο τα στρείδια ως πιθανό «σύμμαχο» κατά της εντερικής φλεγμονής. Σύμφωνα με τα ευρήματα, εκχύλισμα από αποξηραμένο κρέας στρειδιών εμφάνισε αξιοσημείωτη αντιφλεγμονώδη δράση σε ανθρώπινα εντερικά κύτταρα στο εργαστήριο, προστατεύοντας παράλληλα την ακεραιότητα του εντερικού φραγμού. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Society for Experimental Biology στη Φλωρεντία.
Η χρόνια φλεγμονή βρίσκεται στο επίκεντρο πολλών σύγχρονων νοσημάτων, από τις φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου μέχρι τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι η επιστημονική κοινότητα αναζητά συνεχώς φυσικές ουσίες που θα μπορούσαν να συμβάλουν στον περιορισμό της.
Ένας από τους μηχανισμούς που φαίνεται να πυροδοτούν τη χρόνια φλεγμονή είναι η αυξημένη διαπερατότητα του εντερικού επιθηλίου, το λεγόμενο «διαρρέον έντερο». Όταν ο προστατευτικός φραγμός του εντέρου αποδυναμώνεται, βακτήρια και τοξίνες μπορούν να περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος, ενισχύοντας τη φλεγμονώδη απόκριση του οργανισμού.
Η διατήρηση της ακεραιότητας αυτού του φραγμού αποτελεί σήμερα έναν από τους βασικούς στόχους της διατροφικής έρευνας.
Πώς δοκιμάστηκε το εκχύλισμα στρειδιών
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν αρχικά λεπτομερή ανάλυση της σύστασης του μαλακού ιστού των στρειδιών, καταγράφοντας την περιεκτικότητά του σε πρωτεΐνες, λιπίδια, μέταλλα, πολυφαινόλες και καροτενοειδή, δηλαδή συστατικά με γνωστή βιολογική δράση. Στη συνέχεια παρασκεύασαν εκχύλισμα από αποξηραμένο κρέας στρειδιών και το χορήγησαν σε ανθρώπινα εντερικά επιθηλιακά κύτταρα που είχαν προηγουμένως εκτεθεί στην TNF-α, μία από τις σημαντικότερες ουσίες που πυροδοτούν τη φλεγμονή.
Η επίδραση του εκχυλίσματος αξιολογήθηκε με γενετικές, ανοσολογικές και μικροσκοπικές αναλύσεις, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο μπορούσε να περιορίσει τη φλεγμονώδη αντίδραση.
Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι το εκχύλισμα ανέστειλε την ενεργοποίηση του μονοπατιού NF-κB, ενός από τους βασικούς μηχανισμούς που ελέγχουν τη φλεγμονώδη απόκριση του οργανισμού. Επιπλέον, μείωσε την έκφραση του COX-2, ενός ενζύμου που συμμετέχει ενεργά στην παραγωγή φλεγμονωδών ουσιών. Ως αποτέλεσμα, διατηρήθηκε η ακεραιότητα του εντερικού φραγμού και αποκαταστάθηκε η φυσιολογική διαπερατότητα των κυττάρων, ακόμη και υπό συνθήκες έντονης φλεγμονής. Οι παρατηρήσεις αυτές επιβεβαιώθηκαν και με ηλεκτρονική μικροσκοπία.
«Πρόκειται, από όσο γνωρίζουμε, για την πρώτη μελέτη που δείχνει ότι ο ιστός των στρειδιών μπορεί να ασκήσει αντιφλεγμονώδη δράση σε ανθρώπινα εντερικά κύτταρα», ανέφερε η επικεφαλής της έρευνας, Giulia Trinchera, υποψήφια διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Ferrara.
Από υποπροϊόν της υδατοκαλλιέργειας σε πιθανό συμπλήρωμα
Ένα ακόμη στοιχείο που δίνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα ευρήματα αφορά τη βιωσιμότητα της πρώτης ύλης. Τα στρείδια που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη προέρχονταν από τη λιμνοθάλασσα Sacca di Goro, μία από τις σημαντικότερες περιοχές υδατοκαλλιέργειας της Ιταλίας. Σύμφωνα με τους ερευνητές, κάθε χρόνο περίπου το 30%-40% της παραγωγής απορρίπτεται ως μη αξιοποιήσιμο προϊόν.
Η αξιοποίηση αυτού του υλικού για την παραγωγή ενός διατροφικού συμπληρώματος με πιθανή αντιφλεγμονώδη δράση θα μπορούσε να μειώσει τα απόβλητα, δίνοντας παράλληλα προστιθέμενη αξία σε ένα ήδη διαθέσιμο φυσικό προϊόν.
Παρά την αισιοδοξία που δημιουργούν τα ευρήματα, η Trinchera σημειώνει ότι πρόκειται για εργαστηριακή μελέτη σε καλλιέργειες ανθρώπινων κυττάρων και όχι για κλινική δοκιμή. Επόμενο βήμα είναι η πραγματοποίηση μελετών σε ανθρώπους, ώστε να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα του εκχυλίσματος, να καθοριστούν οι κατάλληλες και ασφαλείς δόσεις και να απομονωθούν οι βιοδραστικές ενώσεις που ευθύνονται για την αντιφλεγμονώδη δράση.
Μέχρι τότε, τα ευρήματα αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη ένδειξη ότι τα στρείδια, πέρα από τη γνωστή διατροφική τους αξία, ενδέχεται στο μέλλον να συμβάλουν και στην ανάπτυξη νέων φυσικών παρεμβάσεων για την προστασία της υγείας του εντέρου.
Πηγή: www.ygeiamou.gr
