Ένα βλέμμα που συναντά ένα άλλο σε μία γεμάτη αίθουσα. Ένα χαμόγελο που γεννιέται αμήχανα. Δύο άνθρωποι που ερωτεύονται χωρίς φίλτρα, χωρίς αλγόριθμους και χωρίς μια οθόνη ανάμεσά τους. Αν ο Ρωμαίος γνώριζε σήμερα την Ιουλιέτα, θα την πλησίαζε σε έναν χορό ή θα της έκανε απλώς ένα swipe δεξιά;
Το ερώτημα μπορεί να μοιάζει λογοτεχνικό, όμως απασχολεί πλέον και την επιστήμη. Νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο BMC Psychology, υποστηρίζει ότι η προβληματική χρήση των εφαρμογών γνωριμιών και η υπερβολική κατανάλωση διαδικτυακού περιεχομένου για ενηλίκους ενδέχεται να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον ρομαντικό έρωτα, κάνοντάς τον να μοιάζει λιγότερο ουσιαστικός και περισσότερο… προϊόν προς επιλογή.
Όταν ο έρωτας γίνεται… αλγόριθμος
Οι ερευνητές επιχείρησαν να εξετάσουν τον έρωτα όχι μόνο ως συναίσθημα ή κοινωνική εμπειρία, αλλά και ως στοιχείο που δίνει νόημα στη ζωή. Για τον σκοπό αυτό μελέτησαν 664 ενήλικες χρήστες εφαρμογών γνωριμιών και ιστοσελίδων περιεχομένου για ενηλίκους, διερευνώντας τη σχέση ανάμεσα στις ψηφιακές συνήθειές τους και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τις ερωτικές σχέσεις.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο πιο προβληματική ήταν η χρήση των εφαρμογών γνωριμιών, τόσο ασθενέστερη ήταν η αίσθηση ότι ο ρομαντικός έρωτας αποτελεί κάτι βαθύ και ουσιαστικό.
Παράλληλα, οι συμμετέχοντες με μεγαλύτερη προβληματική χρήση εμφάνιζαν συχνότερα μια πιο πραγματιστική αντιμετώπιση των σχέσεων, αλλά και μεγαλύτερη συναισθηματική εναλλαγή συντρόφων, αντιμετωπίζοντας τις γνωριμίες περισσότερο ως διαδοχικές επιλογές παρά ως ουσιαστικούς δεσμούς.
Οι ατελείωτες επιλογές αλλάζουν τον τρόπο που αγαπάμε;
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι ίδιες οι ψηφιακές πλατφόρμες μπορεί να ενισχύουν αυτή τη νοοτροπία. Όταν η επόμενη πιθανή γνωριμία βρίσκεται πάντα ένα swipe μακριά, η αναζήτηση του «ιδανικού» συντρόφου μπορεί να μετατραπεί σε μια ατελείωτη διαδικασία σύγκρισης, μειώνοντας την ικανοποίηση από τις πραγματικές σχέσεις.
Αντίστοιχα, η υπερβολική έκθεση σε περιεχόμενο για ενήλικες ενδέχεται να καλλιεργεί μη ρεαλιστικές προσδοκίες για τη σεξουαλικότητα και την οικειότητα, επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την αγάπη και τη συντροφικότητα.
Υπάρχει και μία καλή είδηση
Η ίδια μελέτη ανέδειξε και έναν πιθανό προστατευτικό παράγοντα: τη συνειδητή χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν τις ψηφιακές πλατφόρμες με μεγαλύτερη επίγνωση, χωρίς παρορμητικές ή καταναγκαστικές συμπεριφορές, εμφάνιζαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα προβληματικής χρήσης τόσο των εφαρμογών γνωριμιών όσο και του διαδικτυακού πορνογραφικού περιεχομένου.
Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα στην εποχή των εφαρμογών
Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι η μελέτη δεν υποστηρίζει πως οι εφαρμογές γνωριμιών ή η τεχνολογία είναι από μόνες τους επιβλαβείς. Αντίθετα, αυτό που φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο είναι ο τρόπος χρήσης τους.
Όταν όμως η αναζήτηση συντρόφου μετατρέπεται σε μια αδιάκοπη διαδικασία επιλογών και η οθόνη αντικαθιστά τη βαθύτερη ανθρώπινη σύνδεση, ο ρομαντικός έρωτας ενδέχεται να χάνει μέρος από το υπαρξιακό του νόημα.
Ίσως, τελικά, το ερώτημα να μην είναι αν ο Ρωμαίος θα έκανε swipe στην Ιουλιέτα. Αλλά αν, στην εποχή των ατελείωτων επιλογών, θα αφιέρωνε αρκετή ώρα στο προφίλ της για να την ερωτευτεί πραγματικά.
Πηγή: www.ygeiamou.gr
